صفحه اصلی » مقایسه موقعیت زنان در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه ـ بخش سوم (کشورهای آمریکای لاتین)

مقایسه موقعیت زنان در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه ـ بخش سوم (کشورهای آمریکای لاتین)

zanaan.com آمریکای لاتین

  

آمریکای لاتین که شامل کشورهای آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی و مناطق کارائیب می‌شود، با وجود شباهت‌های بسیار زیادی که از نظر زبان، فرهنگ، و مذهب دارند، تفاوت‌های شایان ذکری هم دارند که آن‌ها  را کاملا از یکدیگر متمایز و متفاوت می‌سازد. به همین دلیل نمی‌توان کشورهای این قاره  را بشکلی جمعی بررسی کرد. لذا می‌کوشیم تا با نگاهی به برخی از این کشورها، حتی‌الامکان به شرایط زنان در این منطقه بپردازیم.

zanaan.com ایزابل پرونسایت زنان بررسی می کند: کشور آرژانتین در طول تاریخ شاهد فراز و نشیب‌های سیاسی و اجتماعی زیادی بوده‌ است. شاید دست‌یابی به مقام ریاست جمهوری این کشور توسط خانم «ایزابل پرون» در میانه قرن بیستم نقطه عطفی در آرژانتین و هم‌چنین در آمریکای جنوبی بشمار می‌آمد. او که در دوران کودکی، پدرش را از دست داده‌ بود، مجبور به ترک تحصیل شد. در جوانی، با همسر آینده‌ خود که در پاناما در تبعید بسر می‌برد آشنا شد و برای سال‌ها در کشورهای مختلفی با او زندگی کرد. با برگزاری یک انتخابات آزاد، خوآن پرون که پیشتر، برای بیش از ۱۰ سال رئیس جمهور آرژانتین بود، یک بار دیگر این مقام را احراز کرد و این‌بار همسرش، یعنی خانم ایزابل پرون، معاون او شد. بعد از کمتر از یک سال، خوآن پرون درگذشت و در سال ۱۹۷۴ میلادی خانم ایزابل پرون عهده‌دار مقام ریاست جمهوری آرژانتین شد. ایشان اولین زن  در جهان بود که به مقام ریاست جمهوری یک کشور رسید. خانم ایزابل پرون برای رئیس جمهور شدن، در انتخابات عمومی با رقیبی مبارزه نکرد و به دلیل مرگ رئیس جمهور به آن مقام ارتقا یافت. ولی حضور پر رنگ زنان در عرصه سیاسی آرژانتین پس از او ادامه یافت و در سال ۲۰۰۷ میلادی خانم «کریستینا فرناندز» با اکثریت آرا،  رئیس جمهور آرژانتین شد و برای هشت سال ریاست حکومت این کشور  را در دست داشت. وی هم‌اکنون در مقام معاونت رئیس جمهور کشور بر مسند کار است.

zanaan.com دیلما روسفکشور پهن‌آور برزیل هم از داشتن یک زن به‌عنوان رئیس حکومت بی‌بهره نبوده. هر چند پایان ریاست جمهوری خانم «دیلما روسف» عاقبت خوش‌آیندی نداشت و او از ریاست جمهوری عزل شد، ولی به قدرت رسیدن او در صحنه سیاسی برزیل مهم و مملو از شور و هیجان بود. در دور اول انتخابات ریاست جمهوری در برزیل، میزان مشارکت بیش از ۸۰ درصد بود و مردم برزیل از انتخاب اولین زن به‌عنوان رئیس جمهور کشورشان با شور و هیجان استقبال کردند. خانم روسف که از جوانی در عرصه سیاست کشورش فعال بود، در دوران ریاست جمهوری لولا داسیلوا در پست بسیار حائز اهمیت «وزیر انرژی» منصوب شد. ایشان پس از همکاری تنگاتنگ با لولا داسیلوا، نهایتا در سال ۲۰۱۱ میلادی پست ریاست جمهوری برزیل  را احراز کرد. در سال ۲۰۱۳ میلادی مجله معتبر فوربس پس از آنگلا مرکل، دیلما روسف  را به عنوان دومین زن قدرتمند جهان معرفی کرد

در عرصه ورزش نیز، زنان آمریکای لاتین افتخارات زیادی بدست آورده‌اند و به عنوان نمونه، زنان برزیلی موفقیت‌های بسیاری مخصوصا در رشته فوتبال که ورزش ملی برزیل به‌حساب می‌آید، داشته‌اند و در سطوح بین‌المللی درخشیده‌اند.

در عرصه سیاسی کشورهای آمریکای لاتین، زنان بسیاری به بالاترین مقامات سیاسی کشورشان دست‌ یافته‌اند. خانم «ویولتا کامورو» در سال ۱۹۹۰ به‌عنوان رئیس جمهور کشور نیکاراگوئه انتخاب شد و بیش از ۸ سال در این پست خدمت کرد. خانم « میریا موسکوسو» پس از ۵ سال که معاون رئیس جمهور پاناما بود، در سال ۱۹۹۹ میلادی به مقام ریاست جمهوری کشورش رسید. خانم «میچل باچله» پس از آنکه مشاغل مهمی چون وزیر بهداشت و وزیر دفاع کشور شیلی را در کارنامه سیاسی‌اش قرار داد، نهایتا در سال ۲۰۰۶ میلادی مقام ریاست جمهوری کشورش  را بدست‌آورد و چون طبق قانون نمی‌توانست دو دوره پی در پی  رئیس‌جمهور باشد، پس از یک فاصله ۴ ساله، دوباره در سال ۲۰۱۴ میلادی موفق شد که  رای عمومی را از آن خود کند و دگربار در کشور شیلی بر مسند قدرت قرار بگیرد.

zanaan.com لورا چینچیلاخانم «لورا چینچیلا» پس از این‌که ۲ سال معاونت ریاست جمهوری کشور کاستاریکا را در اختیار داشت، در سال ۲۰۱۰ میلادی رئیس جمهور کشورش شد. در کشور باربادوس هم در حال حاضر خانم «میا موتلی» به عنوان نخست وزیر مشغول بکار است و خانم «ساندرا میسن» نیز  رئیس جمهور این کشور است.خانم «میچل باچله» در یکی از مصاحبه‌های مطبوعاتی‌اش که با مجله اشپیگل آلمان انجام داده‌ بود، اذعان داشت که حضور پررنگ زنان در حوزه سیاست و دست‌یابی زنان به پست‌ها و مقامات کلیدی در هر کشوری، بی‌شک باعث پیشرفت قوانین وضع شده می‌شود و حقوق زنان و متعاقبا کودکان و در کل مسائل مرتبط با خانواده بیشتر مورد توجه دولتمردان و رجال سیاسی کشور قرار می‌گیرد.

البته حضور زنان در مقام‌های ارشد فقط نباید بخاطر قوانین مرتبط با مسائل خانواده باشد و شرکت زنان در دیگر مقامات کشوری و لشکری نیز بسیار حائز اهمیت است. متا‌سفانه در میهمن عزیزمان، حضور زنان در حوزه‌های فراتر از امور خانواده کم‌تر مشاهده می‌شود و این درحالیست که زنان پس از انقلاب از لحاظ تحصیلات، از مردان نیز پیشی گرفته اند.

طبیعتا، مسائل فرهنگی و سنتی در نحوه و میزان حضور زنان در عرضه های سیاسی و اجتماعی نقش دارند ولی به هرحال باید پذیرفت که شرکت دادن زنان در حوزه‌های غیر سنتی از ضروریات رشد پایدار ایران عزیزمان است. شاید کشور ونزوئلا مثال خوبی باشد، چراکه در این کشور، در زمان‌های مختلف، به همراه معاون رئیس جمهور که خانم «ادينا باستيداس» پستش را در اختیار داشت، وزرای دیگری چون خانم «آورا کازانوا» به‌عنوان وزیر اقتصاد و دارایی، خانم «مری‌ آن هانسون» به عنوان وزیر آموزش و پرورش، خانم «ماریا ایگلسیس» برای دو بار به‌عنوان  وزیر کار و امور اجتماعی و هم‌چنین وزیر تجارت و بازرگانی منصوب شده‌ بود. و نهایتا باید به خانم «كارمين ميلينديز» اشاره کرد که در پست‌های حساس و کلیدی وزارت کشور، وزارت دادگستری و حتی وزارت دفاع کشور ونزوئلا ایفای نقش کرده‌است. حضور زنان کشورمان در راس وزارتخانه ها حداقل مطالبه‌ای است که جامعه از حاکمیت دارد و ممانعت از حضور زنان به دلایل دینی و اعتقادی، تنها بهانه‌ای بیش نیست که به هیچ وجه مورد قبول نسل جوان کشورمان نمی‌باشد.

zanaan.com عضویت در کانال تلگرامی سایت زنان