صفحه اصلی » چرا با جهان همراه نمی شویم؟

چرا با جهان همراه نمی شویم؟

zanaan.com بزرگداشت موفقیت‌های زنان

  

بیش از صد سال از نخستین فعالیت‌های زنان برای دستیابی به برابری اقتصادی و عدالت اجتماعی می گذرد، و نماد بزرگداشت این رویداد تاریخی که طی آن زنان در سراسر دنیا برای مبارزه با تبعیض، خشونت و بی‌عدالتی علیه خود دست به تلاش‌های خستگی ناپذیری زده‌اند از سوی سازمان ملل به عنوان روز جهانی زن شناخته شده است.

سایت زنان بررسی می کند: طی آن روز زنان در سراسر دنیا بدون توجه به گرایش‌های عقیدتی، نژادی و فرهنگی با یادآوری دستاوردهای خود در گذشته تلاش می کنند تا مسیر برای نسل‌های بعد در رسیدن به آینده‌ای بهتر با عدالت و برابری جنسیتی و دنیائی عاری از خشونت بر علیه زنان هموار شود.

مقاله‌ای چند روز پیش در «سایت زنان» به همین مناسبت منتشر شد و هدف از نوشتار حاضر تکرار آن مطالب نیست، اما خواندن آن مقاله و اشاره آن به روز جهانی زن این سوال را پیش آورد که چرا اهمیت این روز برای زنان هیچگونه انعکاسی در کشور ما نداشت؟ چرا هیچ رسانه‌ای به نقش زنان در ایجاد صلح و آرامش در خانواده، اجتماع و دنیا اشاره‌ای نکرد؟ چرا هیچ یک از مسئولان به روزی که به بزرگداشت موفقیت‌های زنان اختصاص داده شده اشاره نکردند،‌ و چرا هیچ ذکری از فعالیت‌های زنان برجسته کشور ما نشد؟ درست است که روز زن در کشور ما روز تولد حضرت فاطمه (س) است،‌ اما آیا مسئولان و رسانه‌ها تصور کردند که گرامیداشت روز جهانی زن مغایر با بزرگداشت تولد آن حضرت است؟

متاسفانه کشور ما نه تنها مشارکتی در کنوانسیون‌های بین‌المللی حقوق زنان ندارد، بلکه هیچگاه هم نخواسته همگام با استانداردهای جهانی برای حقوق زنان گام بردارد و با این که نگاهی به قوانین مربوط به حقوق و برابری زنان در کشورهای پیشرفته دنیا می تواند الگوئی برای حمایت از این نیمه جمعیت در کشور باشد. انگار ما نخواسته‌ایم نقش زن را در جامعه و افکار عمومی پررنگ کنیم و به همین دلیل هنوز به راه حل‌های مناسبی برای مشکلات بی‌شمار زنان کشورمان دست نیافته‌ایم و تبعیض‌ها، خشونت‌ها، بی‌عدالتی جنسیتی، نابرابری حقوق و بی‌حرمتی به زن چه در خانواده و چه در جامعه همچنان ادامه دارند. طرح‌ها و لوایح مربوط به حمایت از زنان نیز هنوز در انتظار تصویب نشسته‌اند،‌ به ویژه لایحه تامین امنیت زنان که بیش از یک دهه است که در راهروهای مجلس، دولت و قوه قضائیه سرگردان مانده و برغم روند افزایشی خشونت نسبت به زنان که منجر به قتل، خودکشی یا خودسوزی آنان می شود هنوز در اولویت مجلس قرار نگرفته است.

به گفته فریده اولادقباد، نماینده سابق مجلس، این لایحه خشونت را جرم تلقی می کند و تصویب آن باید در اولویت مجلس باشد، زیرا متاسفانه تقریبا یک سوم زنان و دختران در کشور ما خشونت را تجربه می کنند و در معرض آزارهای جسمی، روانی، جنسی و کلامی قرار می گیرند. اما در برخی موارد فرد آزارگر مورد مجازات قرار نمی گیرد و متاسفانه به علت نگاه مردسالارانه و ابزاری به زن و همچنین سکوت زنان و تحمل و پذیرش این وضعیت از سوی آنان، آمار ۶۰ درصدی خشونت علیه زنان در کشورمان همچنان رو به افزایش است.

در طول تاریخ، زنان برجسته‌ای با اکتشافات، اختراعات و فعالیت‌های بشردوستانه و صلح‌آمیز خود توانستند مسیر آینده را عوض کنند و نقش کم نظیری که زنان در عرصه‌های پزشکی، علمی، سیاسی، ورزشی و فعالیت‌های اجتماعی و حقوق بشری در دنیا ایفا کرده‌اند قابل انکار نیست. با این حال، در کشور ما استعداد و کارآئی و قابلیت زنان در فعالیت‌های مشابه همچنان کمرنگ می ماند و دغدغه عدم حضور زنان در بدنه دولت و عدم انتصاب آنان در سطوح مدیریتی ملی و استانی همچنان باقی است و به باوری جای خالی زنان در سطوح کلان تصمیم‌گیری برای توسعه مشهود و ملموس بوده است. این جای خالی نه تنها در مناصب و مشاغل با اهمیت کشور، بلکه در پست‌های دولتی و در ریاست کمیسیون‌های تخصصی مجلس نیز به وضوح نمایان بوده است.

حال در تاریخ معاصر و در حالی که دنیا به دستاوردهای زنان برجسته خود افتخار می کند و روزی را برای بزرگداشت آنان در تقویم تاریخ جای داده است، ما زنان و دختران خود را به دلايل ناموسی می کشیم و به جای خبر موفقیت زنان کشورمان اخبار قتل‌های فجیع زنان و دختران بی‌گناه را رسانه‌ای می کنیم، قتل‌هائی که آنقدر غیر انسانی هستند که تصور می رود مجرمین آن باید تحت شدیدترین مجازات قرار گیرند، اما به گفته وکیلی که به پرونده یکی از این قتل‌ها رسیدگی می کرد، دادگاه حتی بالاترین میزان حبس را برای قاتل حکم نکرد زیرا انگیزه این قتل در افکار سنتی، انگیزه ناموسی بوده است. متاسفانه در حالی که لایحه تامین امنیت زنان در بایگانی مشغول خاک خوردن است، مکانیزم‌های مقابله با چنین فجایعی توسط قانونگذاران نیز مورد توجه قرار نمی گیرد.

سازمان ملل که روزی را برای بزرگداشت موفقیت‌های زنان نامگذاری کرده است به همراه نهاد‌های وابسته به آن سازمان تلاش‌های سازنده‌ای برای حمایت از زنان و ارتقای جایگاه آنان در عرصه بین‌المللی به کار برده است که یکی از نمونه‌های آن قطعنامه‌ای از سوی شورای امنیت آن سازمان در حمایت از سلامت جسم و روان زنان است و سازمان ملل از دولت‌های عضو این سازمان خواسته که با مشارکت نهاد‌های مدنی در این راه از هیچ اقدامی کوتاهی نکنند.

آنچه مهم است این که در عرصه جهانی برای حفظ حقوق زنان از هرگونه تقسیم بندی به زنان شرق و غرب خودداری شده و حفظ حقوق و ایجاد برابری و عدالت همه زنان دنیا به یک اندازه مهم شناخته شده است و به موجب آن زنان و دختران در هر کجای دنیا که باشند باید در مقابل تبعیض، بی‌عدالتی و خشونت حمایت شوند.

zanaan.com عضویت در کانال تلگرامی سایت زنان