صفحه اصلی » اعتراض معلمان، از تعلم تا تألم

اعتراض معلمان، از تعلم تا تألم

  

در ماه‌های اخیر، کشورمان شاهد ادامه تجمعات بسیاری توسط معلمان و فرهنگیان بازنشسته به دلیل انباشت مطالبات و خواست‌هائی بوده که برغم وعده‌های مسئولان کشور هیچگاه توجه لازم به آن نشده است.

  سایت زنان بررسی می کند: این قشر زحمتکش که مسئولیت آموزش فرزندان کشور را متحمل است همچنان از دامنه توجه مسئولان کشور به حاشیه رانده می شود و ناگزیر از ابراز درد خود توسط بیانیه‌هائی است که اخیرترین آن‌ها حاوی این عبارت است: «درحالی بهمن را به پایان می رسانیم و وارد آخرین ماه سال می شویم که کسی به یک سال مطالبه گری مستمر و قانونی فرهنگیان شاغل و بازنشسته توجهی نکرد.»

تجمعات اعتراضی معلمان در آخرین روز بهمن و روزهای آغازین اسفند ماه در مقابل ادارات آموزش و پرورش با مطالباتی برای تعیین تکلیف لایحه رتبه بندی و به تبع آن رسیدگی به مشکلات معیشتی آنان که در اصل اجرای عدالت برای قشر فرهنگی است در استان‌های مختلف ادامه یافت. لایحه رتبه بندی که پس از ۱۰ سال معطلی سرانجام در آذر ماه سالجاری از خوان تصویب مجلس گذشت و برای تصویب نهائی به شورای نگهبان ارسال شد،‌ تا به حال چند بار برای رفع ابهامات بین مجلس و شورای نگهبان در رفت و آمد بوده است و هنوز معلوم نیست که دست آخر آیا خواست معلمان برای شنیده شدن صدایشان و رسیدگی به مشکلاتشان برآورده خواهد شد یا خیر.

یادمان باشد بیش از ۹۵ درصد معلمان زیر خط فقر هستند. مرکز آمار ایران خط فقر را ۱۱ تا ۱۲ میلیون تومان می‌داند و ما معلمانی داریم به طور میانگین شش یا هفت میلیون تومان می‌گیرند. دغدغه اصلی معلمان در مرحله نخست معیشت و سپس بی‌عدالتی نسبت به آنان در مقایسه با کارکنان سازمان‌های دیگر است. با این که در اوائل سالجاری تهدید سونامی کمبود معلم بر بخش آموزش و پرورش کشور سایه افکنده بود،‌ باز هم زنگ خطر برای مسئولین به صدا درنیامد. رئیس سابق مرکز برنامه ریزی آموزش و پرورش با اشاره به کمبود ۲۰۰ هزار معلم در سال ۱۴۰۰ گفته بود از سال ۱۳۹۷ به طور میانگین حدود ۴۰ هزار معلم بازنشسته شده‌اند. این تعداد نیرو باید به صورت تراکمی در این چند سال جایگزین می‌شدند. اما متأسفانه این اتفاق رخ نداده تا جایی که آمار کمبود معلم در سال ۱۴۰۰ به ۲۰۰ هزار رسیده است. از طرفی تا سال ۱۴۰۴ نیز هر ساله ۴۵ هزار نیروی دیگر بازنشسته می‌شوند که تعداد معلمان مورد نیاز برای آموزش به بیشتر از ۴۵۰ هزار نفر خواهد رسید.

با این که اطلاعات به روز شده دقیقی در مورد تعداد کارکنان آموزش و پرورش و تعداد معلمان ارائه نشده است، اما آمار یکی دو سال گذشته حاکی از آن است که از حدود ۹۳۰ هزار کارمند آموزش و پرورش در کشور حدود ۵۰۰ هزار نفر یا ۵۰ درصد آنان را زنان تشکیل می دهند. سال گذشته نیز،‌ مشاور وزیر آموزش و پرورش گفته بود که ۵۰۰ هزار معلم زن در کشور داریم که معادل ۶۰ درصد از کل معلمان کشور است. و به این ترتیب مشکلات معیشتی و بی عدالتی نسبت به این قشر از جامعه باردیگر سهم زنان را از تبعیض‌های اجتماعی افزایش می دهد.

چه کسی از معلمان حمایت شغلی می‌کند؟ به گفته خانم معلمی که بیش از ۱۶ سال تجربه تدریس دارد طرح‌های حمایت از معلمان که مطرح می شود اما هیچگاه عملی نمی شود بیشتر شبیه یک بازی روانی است تا حمایت شغلی. خانم مرادی می گوید همه ادارات و نهاد‌ها بر اساس قانون خدمات کشوری حقوق و مزایای مشخصی دارند، اما معلم‌ها همیشه باید به دنبال حق و حقوقشان بدوند. فاطمه رستمی، معلم دیگر با حدود ۱۰ سال سابقه کار می گوید اعتراضات معلم‌ها عمدتا به دلیل حقوق ناکافی و شرایط سخت کاری است. در این شرایط هر اتفاقی که بتواند انگیزه ای تازه به جامعه معلمان بدهد و اینکه هم تراز با دیگر کارکنان دولت از حقوق و مزایا برخوردار باشیم برایمان خوش آیند است.

به رغم اینکه ۶۰ درصد کل معلمان کشور را زنان تشکیل می دهند و در اعتراض به احقاق حقوق معلمان دوشادوش مردان پای مطالبات خود می ایستند، باز هم هدف بیشترین تبعیض و نابرابری چه در عرصه پرداخت حقوق و مزایا و چه در دستیابی به موقعیت‌های بهتر شغلی در کشور هستند و تنها ۷ درصد زنان در حوزه مدیریتی فعالیت دارند. به گفته یک بانوی معلم متاسفانه هنوز باورهای غلط، بسیاری از مردان را در تصدی پست‌های مدیریتی ارجح می دانند. این نابرابری از پست وزارت و معاونت وزارت و مدیرکلی گرفته تا سطوح مدیریت ادارات آموزش و پرورش د ر همه مناطق حاکم است. فضای مردانه حاکم بر نظام آموزشی سبب نادیده گرفتن مشکلات بسیاری از معلمان زن شده است، به ویژه برای معلمانی که در مناطق دور از محل زندگی خود خدمت می کنند و علاوه بر مشکلات و هزینه رفت و آمد با استرس و نگرانی بابت فرزندان خود در کلاس درس حاضر می شوند.

در میان صدای اعتراض معلمان که هر روز گسترده‌تر و بلندتر می‌شود احساس مسئولیت پذیری آنها قابل ستایش است. افزایش ناهنجارهای اجتماعی بر کسی پوشیده نیست. از کودک‌همسری، خشونت علیه زنان و قتل‌های ناموسی گرفته تا اختلاس‌های نجومی به اعتقاد بسیاری از معلمان معترض، ناشی از چندین دهه بی‌اعتنایی و بی‌توجهی گاها اختیاری مسئولین نسبت به معلمان و نظام آموزش و پرورش کشور است. تداوم بی‌اعتنایی به خواست معلمان نه تنها این قشر زحمتکش را رادیکال خواهد کرد بلکه صدمات جبران‌ناپذیری به ساختار فرهنگی کشور خواهد زد. باشد که همواره نور دانش و خرد رهنمای ما باشد و سایه معلمان دلسوز بر سر فرزندان ما.

zanaan.com عضویت در کانال تلگرامی سایت زنان