صفحه اصلی » قهر ادامه‌دار صداوسیما با ورزش زنان؛ مقام معظم رهبری باید دخالت کنند

قهر ادامه‌دار صداوسیما با ورزش زنان؛ مقام معظم رهبری باید دخالت کنند

  

وقتی پای درد و دل دختران و زنان ورزشکار کشورمان می‌نشینیم، در کنار دغدغه‌های اصلی آنها مانند مشکلات مالی، کمبود امکانات و عدم توجه مسئولین به زیرساختهای ورزش زنان، پخش بازی‌های آنها از سوی صداوسیما نیز یکی از اصلی‌ترین مطالبات است که متاسفانه به آرزوهایی دست نیافتنی تبدیل شده است.

سایت زنان بررسی می کند:‌ واقعیت این است که صداوسیما سال‌هاست که مسابقات فوتبال و والیبال و دیگر ورزش‌های رقابتی زنان ایران را به‌طور کلی سانسور کرده و در حالی که اخیرا در ظاهر تلاش‌هایی در این زمینه شده، اما صداوسیما به حدی ورزش زنان کشور را تحریم کرده که حتی در اخبار ورزشی هم فقط به نمایش چند عکس بسنده می‌کند و تلاش‌های دختران و زنان ورزشکار کشورمان را به چند ثانیه خبر حاشیه‌ای تقلیل می‌دهد. عدم پخش تصویری رقابت‌های زنان دو اثر منفی دارد: از یک سو این سانسور باعث دیده نشدن ورزشکاران زن و از میان رفتن مشوق برای ادامه کار می شود و از سوی دیگر، عدم پخش تصویری مسابقات، به معنی نبود اسپانسرها و از میان رفتن منابع اقتصادی ورزش زنان است.

براستی دلیل این تحریم از سوی صداوسیما چیست؟ از آنجایی که زنان ورزشکار ما در داخل کشور با رعايت کامل شئونات اسلامی در مسابقاتشان شرکت میکنند، مطمئنا دلیل این تحریم از سوی صداوسیما نمی‌تواند محدودیت شرعی باشد. سوالی که بسیاری از زنان و دختران ورزشکار میخواهند پاسخ آن را بدانند این است که آیا ترجیحات شخصی مدیران سازمان است که به تحریم ورزش زنان از سوی صداوسیما منجر شده یا لج‌ و لج بازیهای درون سازمانی؟ متاسفانه مسئولان اغراض شخصی و جناحی خود را با طرح مسائل شرعی پنهان می کنند و به همین علت است که مقام معظم رهبری باید در این مسئله مورد نمایند و تا با بکارگیری فصل الخطاب بیانات رهبری، امکان پخش تصویری مسابقات ورزشی زنان فراهم شود.

عدم پخش مسابقات داخلی زنان هیچ مبنای فقهی ندارد زیرا پوشش ورزشکاران ما کاملا مطابق با معیارهای شرعی است. در همین حال، زمانیکه تیم‌های زنان کشورمان در مسابقات خارجی شرکت می‌کنند، با پوشش مورد تأیید جمهوری اسلامی و فیفا در رقابت‌ها ظاهر می شوند. بهانه‌ای که صداوسیما در پخش نکردن این مسابقات مطرح می‌کند،‌ عدم پوشش مناسب تیم‌های خارجی است. اما همانطور که حجت‌الاسلام غرویان توضیح می‌دهند: الان در صداوسیمای ما فیلم‌هایی خارجی پخش می‌شود که زنان پوشش اسلامی ندارند و بعضی از این فیلم‌ها هم کار مشترک بین ایران و یک کشور اروپایی است. در این فیلم‌ها هم، مثلاً بازیگر زن فرانسوی پوشش اسلامی ندارد ولی بازیگر زن ایرانی آن فیلم پوشش اسلامی دارد و فیلم پخش می‌شود. چه اشکالی دارد که با فوتبال زنان هم چنین برخوردی داشته باشیم؟ همان پاسخی که ما برای توجیه پخش آن فیلم‌ها داریم، دربارۀ فوتبال زنان و سایر ورزش‌های بانوان ایرانی در خارج از کشور هم صدق می‌کند. هر دو یک مبنا دارند. اگر چنین چیزی در سینما اشکال ندارد، در ورزش هم اشکال ندارد.

واقعیت این است که اگر قرار باشد به ورزش زنان بها داده شود (که طبق گفته مسئولین ورزش و وزیر ورزش و جوانان جزيی از سیاستهای نظام است)، چرا با اینگونه لجبازی‌ها و ندانمکاری‌ها جلوی پیشرفت آنها گرفته میشود؟ حتی اگر محدودیتهایی در راستای پخش زنده ورزش زنان وجود دارد، می توان این مسابقات را با کمی تاخیر به نمایش گذاشت. چندی پیش کامبیز نوروزی، حقوقدان در یادداشتی تلگرامی نوشت: «تلویزیون ایران ورزش زنان ایران را بطور کلی سانسور می‌کند. مسأله فقط ورزش نیست. مسأله حقی‌ است که از زنان ضایع می‌شود» این صحبتها سالهاست که از سوی برخی از کارشناسان و حقوقدانان زده میشوند، اما گوش شنوایی وجود ندارد.

به عنوان مثال، ماه گذشته هنگامی که تیم ملی فوتبال زنان ایران توانست با شکست تیم ملی اردن در ضربات پنالتی برای اولین بار به مسابقات جام ملت‌های آسیا صعود کند، صداوسیما با بی اعتنایی به این موفقیت، فقط در حد یک خبر دو جمله‌ای و چند عکس به این پیروزی تاریخی اشاره کرد! مطمئنا انتظار نمیرود که بازیهای ملی بانوان در خارج از کشور به طور مستقیم پخش شود، اما حداقل صداوسیما میتواند با تلاش بیشتر در زمینه ضبط و پخش تصاویری از بانوان ورزشکار ما در مسابقات بین‌المللی و چند مصاحبه و یکی دو برنامه تحلیلی به طور هفتگی، بیشتر به ورزش زنان بپردازد. صداوسیما حداقل باید مسابقات لیگ‌های فوتبال، بسکتبال و والیبال زنان را پخش کند. امروز در مقابل هر یک میلیون تومان پولی که خرج ورزش مردان میشود، فقط هزار تومان هزینه ورزش زنان میشود که این بی‌اعتنایی در شکل‌های مختلف نمایان می شود و بی‌توجهی صداوسیما به ورزش زنان یکی از نمونه‌های بارز آن است.

علاوه بر بعد فرهنگی و اجتماعی، عدم پخش مسابقات زنان پیامدهای منفی اقتصادی هم دارد. بایکوت تصویری مسابقات زنان در لیگ‌های سراسری ورزشهایی مانند بسکتبال، فوتبال، و والیبال، به معنی درآمد کمتر از تبلیغات و اسپانسرهای کمتر است. این امر علاوه بر تاثیر مستقیم اقتصادی، به طور غیرمستقیم هم باعث کاهش منابع مالی ورزش زنان می شود. سال گذشته، یک ملی پوش سابق بسکتبال زنان به وطن امروز گفت «مهمترین بخش ورزش حرفه‌ای، دیده شدن از طریق رسانه‌های همه‌گیر مانند تلویزیون و به تبع آن نشان دادن تیزر‌های تبلیغاتی و تبلیغات در دور زمین و بر روی لباس بچه‌ها است». به طور یقین امروز، بزرگترین مشکلات ورزش زنان، یعنی عدم تخصیص بودجه مناسب، مستقیما به موضوع دیده نشدن آنها مرتبط است.

در دو هفته اخیر پخش زنده مسابقات لیگ برتر بسکتبال زنان یکی از اتفاقات خوبی بوده که شاید نبود تماشاگران در استادیوم به دلیل شیوع ویروس کرونا باعث آن شده و تا امروز ۱۲ مسابقه لیگ برتر زنان پخش مستقیم شده‌‌اند. البته این مسابقات از طریق کانال فدراسیون در «آپارات» به نمایش درآمدند و استقبال خوبی نیز از آنها شده است. بسیاری بر این باورند که مهمترین نکته مثبت پخش زنده مسابقات ورزشی بانوان، موضوع جذب اسپانسر برای باشگاه‌هایی است که در لیگ برتر تیم‌داری می‌کنند، موضوعی که با پخش زنده یا حداقل تاخیر دار آن شاید شرکت‌ها و کارخانه‌جات بیشتری را بر آن دارد تا برای تبلیغات دور زمین و روی پیراهن بازیکنان بخواهند تبلیغ کنند. همانطور که شبنم کلاهی، دبیرکل فدراسیون بسکتبال نیز این موضوع را تایید کرده و به روزنامه همشهری گفته: «هدف اصلی ما گسترش ورزش زنان است و سیاستگذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌ها همه برای این هدف است. با پخش بازی‌های زنان زحمات و توانایی‌های سه گروه- ورزشکاران، مربیان و داوران- دیده می‌شود و با این دیده‌شدن، تیم‌های زنان می‌توانند اسپانسر جذب کنند.»

zanaan.com عضویت در کانال تلگرامی سایت زنان